Madryt – stolica Hiszpanii i siedziba największego klubu piłkarskiego świata był celem mojej podróży w ostatni weekend. Samolot, którym leciałem wylądował na lotnisku Barajas punktualnie w południe. Przywitało mnie mocne słońce i temperatura powyżej 20 stopni C. Zaraz po odebraniu bagażu udałem się to hotelu, aby trochę odsapnąć po dosyć wyczerpującej podróży. Pierwsze popołudnie w tym cudownym mieście spędziłem spacerując po wąskich uliczkach, co chwile odwiedzając jakieś bary tapas, czy też smakując madryckiego przysmaku „chocolate con churros”. Cały czas daje się odczuć, iż piłka nożna jest tutaj najważniejsza. W każdym niemal sklepie kupić można piłkarskie pamiątki, a w każdym barze pokazywane są mecze piłkarskie z prawie całej Europy.

Wróćmy jednak do tego po co tu tak naprawdę przyjechałem, czyli do niedzielnego meczu Realu Madryt z Almerią. Od wczesnego popołudnia na ulicach Madrytu dało się zauważyć coraz więcej kibiców chodzących w koszulkach Realu. Byli to turyści, kibice, którzy przyjechali na ten mecz z różnych zakątków Europy a nawet Świata! Pod stadion dojechałem metrem, nie było trudno trafić, gdyż stacja nazywa się poprostu Santiago Bernabeu. Zaraz po wyjściu z podziemia ujrzałem to, na co czekałem już dobre 10 lat – Estadio Santiago Bernabeu. Wielkość tego obiektu przerosła moje najśmielsze oczekiwania. Nie chciało mi się wierzyć, że tak duży stadion może leżeć prawie w centrum miasta. Kiedy podszedłem bliżej zobaczyłem typowo hiszpańskie klimaty. Grupa około 100 kibiców maszerowała wokół stadionu i do melodii granej na trąbce śpiewali różne pieśni o swoim ukochanym klubie. Znalezienie mojej bramy wejściowej nie sprawiło mi najmniejszego problemu, gdyż wokół obiektu jest mnóstwo czytelnych tablic informacyjnych. Okazało się że siedzę na 4 z 5 pięter, więc żeby się tam dostać musiałem wyjechać schodami ruchomymi. Kiedy już w końcu pojawiłem się na górze widok był jeszcze bardziej okazały. Wysokie, pionowe wręcz trybuny sprawiały wrażenie Koloseum, miejsca walki gladiatorów, a nie piłkarzy. Tutaj muszę przyznać, iż niestety daleko nam jeszcze do piłkarskiej Europy, do tych fantastycznych stadionów. Po zrobieniu kilku fotografii nareszcie mogłem usiąść i czekać na widowisko, które za niedługo miało się rozpocząć. Mecz toczył się w dość leniwym tempie, ale do czasu. W 23 minucie po zamieszaniu w polu karnym Almerii i wybiciu piłki poza „szesnastkę”, najszybciej dopadł do niej Marcelo. Hukną nie do obrony i całe Bernabeu eksplodowało. 1-0 do przerwy. Po zmianie stron na kolejne trafienia Królewskich nie musieliśmy długo czekać. Najpierw w 53 minucie na 2-0 podwyższył Huntelaar, a w 66 minucie ten sam zawodnik ustalił wynik spotkania. Piękne 3-0 poprawiły mi i tak już bardzo dobry humor. Atmosfera jaka panowała na meczu był zupełnie inna od tej jaką znam z Polski. Tam ludzie przychodzą na mecz po to, aby zobaczyć widowisko. Real ma po prostu grać ładnie i wysoko wygrywać bez pomocy fanatycznie dopingujących kibiców. Po wyjściu ze stadionu zrobiłem jeszcze kilka zdjęć piłkarzy, którzy w swoich samochodach wracali do domów.

Muszę przyznać, iż Madryt jako miasto wywarł na mnie potężne wrażenie. Ładne kamienice, zadbane place oraz fakt, że zobaczyłem Santiago Bernabeu i moich idoli „na żywo”, sprawi, iż tego ważnego wydarzenia dla każdego kibica królewskiego klubu nie zapomnę do końca życia.

FOTORELACJA